Een tuin die niet kiest tussen natuur en architectuur, maar beide werelden met elkaar verbindt. Dat was het uitgangspunt voor dit ontwerp, gelegen op een terrein waar twee uitersten elkaar raken: de strakke belijning van oprit en water aan de ene zijde, en de losse, organische vormen van het omliggende boslandschap aan de andere. Precies in die overgang ligt de woning. Niet als scheiding, maar als schakel.
De situering van de woning is uniek: aan de ene kant gecultiveerd en rechtlijnig, aan de andere kant groen, open en natuurlijk. In het tuinontwerp is deze spanning niet weggewerkt, maar juist versterkt. Door strakke lijnen rondom het huis langzaam te laten overvloeien in organische vormen verder van de woning af, ontstaat een vloeiende overgang tussen cultuur en natuur. Een organische lijn die uitmondt in een strakke lijn verbindt beide sferen subtiel met elkaar.
De verblijfsplekken bevinden zich precies op de plekken waar deze twee werelden elkaar raken. Hier zorgen zichtlijnen en zichtassen voor een sterke relatie tussen tuin, landschap en woning. Buiten wordt een verlengstuk van binnen en andersom.
Een belangrijk uitgangspunt in het ontwerp is het doortrekken van lijnen. Zo loopt de oprit visueel door tot in de boomgaard, versterkt door een hoge haag en een lindelaan die tot achter in het perceel behouden blijft. Door het omliggende buitengebied als het ware naar binnen te halen, met bloemenweides en natuurlijke beplanting, komt de woning midden in het landschap te liggen.
Dwarslijnen in de voortuin keren terug in de achtertuin en leggen zo een sterke relatie tussen tuin en omgeving. De zichtlijnen uit de analyse zijn vertaald naar zichtassen in de vorm van paden en waterelementen. Een slingerend pad, welke meandert door het groen, verbindt de bostuin met het gazon en zorgt voor een speels accent dat de strakke opzet verzacht.
1 Tennisveld
2 Weiland
3 Water
4 Vlonder en terras
5 Vlonderpad door bostuin
6 Schuur
De entree vormt de overgang van openbaar naar privé en van natuur naar cultuur. De oeverflora loopt hier door langs de gehele waterkant en zorgt voor een natuurlijke overgang. Oprit en wandelpaden zijn uitgevoerd in een halfverharding, wat zorgt voor een warme, natuurlijke uitstraling. Door kantopsluitingen weg te laten, lopen halfverharding en borders zacht in elkaar over.
De entree zelf ligt iets verhoogd ten opzichte van het maaiveld en is afgewerkt met cortenstaal. De warme, aardse kleur past perfect bij de omgeving. Dankzij grastegels blijft de belijning zichtbaar, wordt mede door de allee de zichtlijn naar achteren versterkt, terwijl de losse beplanting juist voor weelderigheid zorgt.
Langs het water ligt een terras dat beschut is tegen de wind en uitzicht biedt over het weiland. De vlonder vormt een rustpunt in het ontwerp. Paden en terrassen zijn bewust net langs ramen gelegd, zodat ze het zicht niet blokkeren maar juist de blik de tuin in leiden.
De achterliggende boomgaard met oude solitaire fruitbomen sluit aan op de bloemenweide die doorloopt richting het landschap. Vanuit de woning kijk je over weelderige borders heen, waarbij beplanting bewust over strakke lijnen mag groeien. Dat zorgt niet alleen voor een zacht beeld, maar laat de tuin ook groter lijken.
Achter in de tuin is een sfeervolle eikenhouten schuur gerealiseerd, die dient als onderkomen voor zowel de schapen als de kippen. Deze kapschuur vormt niet alleen een functionele toevoeging, maar draagt ook bij aan de natuurlijke uitstraling van het geheel. Vanaf het terras ontvouwt zich een rustgevend uitzicht op het gebouw, waarvan het sedumdak naadloos overgaat in de omliggende boomkronen. De verschillende groentinten en texturen vloeien harmonieus in elkaar over, waardoor de schuur als het ware opgaat in het landschap en de tuin een kalme, evenwichtige sfeer krijgt.
In de zijtuin wordt het hoogteverschil tussen woning en tuin benut om zichtlijnen te versterken. De verspringende treden en vijver zorgen voor beweging en reflectie. De vijver van cortenstaal verbindt voor- en achtertuin visueel en materiaal technisch.
Op het terras zorgen dakplatanen voor gefilterd licht en een intieme sfeer. Water, groene plantstroken bestaande uit vaste planten, siergrassen en bloembollen, maken het geheel levendig en gelaagd. Vanuit het zwembad kijk je uit over bloeiende borders met doorkijkjes die diepte creëren.
De bostuin vormt het meest rustige deel van de tuin. Hier spelen bladstructuren, donkere paden en contrast in verharding de hoofdrol. Het vlonderpad verbindt verschillende delen, terwijl een minimalistische vuurplaats zorgt voor een beschutte plek waar strak en organisch letterlijk samenkomen.
Het resultaat is een tuin waarin je kunt dwalen, verblijven en telkens nieuwe doorkijkjes ontdekt. Een landschap dat leeft, maar tegelijk rust en samenhang uitstraalt.
Zo laat je strak en organisch samenwerken
“Wij ontwerpen tuinen waarin architectuur, natuur en beleving samenkomen. Met oog voor detail, materiaalgebruik en zichtlijnen creëren we buitenruimtes die niet alleen mooi zijn, maar ook kloppen in gebruik en omgeving.”
Tuinontwerp: Ontwerpbureau Goes / Linda Gozeling
Aanleg: Hoveniersbedrijf Goes Santpoort
Tekst& ontwerp: Linda Gozeling / Hoveniersbedrijf Goes Beeld: Adam van Noort
Als dochter van een hovenier bracht Sabien Froger haar jeugd vele uren samen met haar vader door in de grote tuin bij hun huis. Meehelpen met het snoeien van fruitbomen, gras inzaaien en aan de slag in de moestuin: al van jongs af aan wordt ze dolgelukkig van buiten bezig zijn. Met haar handen in de aarde, omringd door de vele dieren in de tuin. Ook nu ze zelf een huis mét voor- en achtertuin heeft is ze het meeste buiten te vinden, druk bezig met haar mini-moestuin en de vele planten die haar tuinen vullen.
Laat een reactie achter