Uiteindelijk – na 10 jaar – is het ervan gekomen om te snoeien. Toen we hier kwamen wonen kon je dwars door te tuin kijken. We vonden het toen te kaal en daarom plantten we bomen bij. Maar bomen worden groot, zeer groot zelfs.

Van snoeien kwam niet veel door gebrek aan tijd. Maar nu is het ervan gekomen. Gewapend met een hoogwerker, twee boomzagen en een hakselaar zijn we er vorige maandag met 4 man en 1 vrouw (ik) aan begonnen.

Na enkele uren van zagen (en voor deze keer was het niet ik) had ik de indruk dat er meer takken op de grond lagen dan aan de bomen hingen. Maar we moesten volhouden.Tegen de avond was het snoeiwerk voor 50 % gedaan, nu moet de taxus nog in vorm gezet worden en de buxus nog gesnoeid worden. Er ligt nu snoeihout voor enkel uren hakselwerk, het haksel ga ik in mijn groentetuin verwerken tussen mijn kweekbakken.

Snoeihout

Tijdens het werken in de tuin – door het zien van prachtige kleurcombinaties – heb ik inspiratie opgedaan om een nieuwe sjaal te haken. Prachtig zijn de kleuren van de herfst en zeker als het wat vochtig is. Ik heb plannen om de perken die je ziet op de foto tegen de muur in te zaaien met bloemenzaad en één kleurstelling. Maar dat is iets voor in het voorjaar. Nu moeten we vooral zorgen dat de tuin er netjes komt bij te liggen en dat is als een hele klus op zichzelf.

Maar we doen het uit liefde voor onze tuin.

Vele groeten van een tuingroentje,
Martine